Кава з офіснай кавамашыны, ссабойкі, сэканды і грамадскі транспарт замест таксі. Маладыя беларусы расказалі CityDog.io, ад якіх выдаткаў яны адмовіліся і на чым эканомяць штодня.
«Касметыку купляю раз-два на год»
– Адзенне я ў асноўным купляю ў сэканд-хэндах. У мас-маркет хутчэй хаджу па базавыя рэчы ці бялізну. Калі іду ў кавярню ці іншую ўстанову, стараюся выбіраць месцы, дзе ў гэты час дзейнічаюць нейкія акцыі. Таксі амаль не карыстаюся: замест гэтага купляю адзіны білет на ўсе віды грамадскага транспарту.
На алкаголі таксама атрымліваецца эканоміць. Ва ўстановах я п’ю рэдка – хутчэй збяруся з кампаніяй дома і вып’ю піва. На працу звычайна бяру сабойку, каб не траціцца на абеды ў кавярнях і не заходзіць кожны раз у краму па розныя дробязі.
Падарункі стараюся выбіраць недарагія. Да таго ж мне больш падабаецца дарыць нешта творчае, у што трэба ўкласці шмат часу і ўвагі.
На касметыку і догляд таксама сыходзіць няшмат грошай. Касметыку я купляю рэдка – у асноўным раз на год-два абнаўляю базавыя сродкі. Не раблю пазногці, вейкі, вусны, бровы і іншыя касметычныя працэдуры. На шугарынг ці эпіляцыю таксама не хаджу – карыстаюся звычайнай брытвай.
Яшчэ я амаль не аплачваю падпіскі на сэрвісы. Адзінае выключэнне – Spotify. Анлайн-кінатэатрамі, YouTube Premium, Telegram Premium і платнай версіяй ChatGPT я не карыстаюся.
Ну і яшчэ адзін спосаб зэканоміць – не заводзіць хатніх жывёл. Я мару пра ката, але пакуль не магу сабе яго дазволіць.
.jpg)
Ілюстратыўны малюнак: Eduardo Ramos, Unsplash.com.
«Такое адчуванне, што ўсё ў Беларусі падладжваецца пад беднасць яе жыхароў»
– Галоўная мая ахвяра дзеля эканоміі – кава з кавярняў. Цяпер на працы мы з некалькімі калегамі п’ём каву з офіснай кавамашыны, хоць яна і не вельмі смачная. Калі кожную раніцу купляць каву па дарозе на працу, як робяць нашы начальнікі, то пры кошце каля 7 руб. за 22 працоўныя дні набягае 154 руб. у месяц. Мне здаецца, гэтыя грошы лепш адкласці на падарожжы ці сувеніры з паездак. Таму каву ў кавярні я купляю толькі тады, калі сустракаюся з сябрамі і мы разам куды-небудзь ідзём.
З абедамі тая ж гісторыя. Можна кожны дзень есці побач з офісам, але для мяне гэта занадта дорага. Адзін абед у сталовай каштуе 8–10 руб. Нават калі лічыць па мінімальнай цане, за 22 працоўныя дні атрымліваецца 176 руб. Таму мы з калегамі звычайна прыносім ежу з дому.
На транспарце я таксама стараюся эканоміць. Замест таксі часцей выбіраю метро, бо кошты на паездкі сталі занадта высокімі. А калі еду ў родны Магілёў, шукаю спадарожнікаў з машынай. Білет на маршрутку каштуе каля 30–35 руб., а са спадарожнікамі можна даехаць прыкладна за 20 руб. Так на кожнай паездцы атрымліваецца зэканоміць мінімум 10 руб. Часам, калі трэба праехаць усяго пару прыпынкаў, эканомія даходзіць да таго, што я ўвогуле не купляю білет.
.jpg)
Ілюстратыўнае фота: micheile henderson, Unsplash.com.
Не так даўно я зразумела, што эканомлю яшчэ і на адзенні, хоць раней пра гэта нават не задумвалася. У мяне ўжо ёсць базавы гардэроб, таму амаль для любога мерапрыемства я магу падабраць што-небудзь са сваёй шафы. Нядаўна, напрыклад, вырашыла прыгледзець новыя штаны і нешта да іх. Зайшла ў Lichi і здзівілася: такі камплект абышоўся б прыкладна ў 900 руб. Для мяне гэта занадта дорага.
Увогуле мяне засмучае, што гарадское асяроддзе ў Беларусі нібыта падладжваецца пад недахоп грошай у людзей – і гэта заўважаеш літаральна адразу. Прыязджаеш у Мінск, выходзіш з будынка чыгуначнага вакзала і бачыш насупраць вялізную шыльду «Адзенне». Прычым гэта не звычайная крама адзення і нават не сток, а сэканд-хэнд.
Мне здаецца, такіх крам становіцца ўсё больш. Часам сэканд-хэнды з’яўляюцца на месцы іншых устаноў – напрыклад, пякарняў. Побач з вакзалам таксама ў асноўным працуюць месцы з хуткай і недарагой ежай накшталт McDonald’s і Burger King, а рэстаранаў амаль не відаць.
У крамах, метро і іншых грамадскіх месцах пастаянна сустракаецца рэклама зніжак і акцый. Калі прыязджаеш у Варшаву, у метро бачыш рэкламу кватэр – дзе і за колькі можна набыць жыллё. А ў нас часцей рэкламуюць, дзе танней купіць прадукты. Розніца ва ўзроўні жыцця вельмі адчуваецца.
.jpg)
Ілюстратыўнае фота: Allef Vinicius, Unsplash.com.
«Езджу на таксі ў самым крайнім выпадку»
– У першую чаргу я стараюся эканоміць на таксі. Нават пасля з’яўлення адносна таннага Wildberries Taxi сітуацыя не надта змянілася: машын у сэрвісе пакуль мала. Удзень замовіць паездку яшчэ можна – напрыклад, ад Уручча да цэнтра рэальна даехаць за 7–8 руб. А вось увечары вярнуцца дадому пасля якой-небудзь вечарынкі ўжо значна складаней.
Таму часцей за ўсё я карыстаюся грамадскім транспартам. Я жыву далёка ад метро, але езджу на аўтобусе – гэта дапамагае прыкметна скараціць выдаткі.
Калі трэба дабрацца кудысьці хутчэй, выбіраю каршэрынг. У параўнанні з «Яндекс Такси», дзе кошты на паездкі часам бываюць занадта высокімі, гэта значна больш выгадна.
У выніку спачатку я выбіраю грамадскі транспарт, затым – каршэрынг або Wildberries Taxi. Да «Яндэкса» звяртаюся толькі ў крайнім выпадку – калі трэба тэрмінова з’ехаць, а іншых варыянтаў няма.
Перепечатка материалов CityDog.io возможна только с письменного разрешения редакции. Подробности здесь.