Яўген Аргер з Іванава робіць драўляныя бочкі з падлеткавага ўзросту. Спачатку працаваў разам з бацькам, а ў 2022 годзе вырашыў адкрыць уласную справу. Досвед у яго ўжо быў, а вось абсталяванне давялося збіраць нанова. CityDog.io расказвае яго гісторыю.
З бацькам прапрацаваў 15 гадоў, а потым вырашыў працаваць асобна
У сям’і Яўгена першым бочкі пачаў рабіць бацька. Паводле прафесіі ён сталяр, але ўладкаваўся ў школу бондарства ў Іванаве і асвоіў новае рамяство разам з калегамі – па кнігах. Пазней пачаў працаваць на сябе, а сын стаў яму дапамагаць. Яўгену тады было 12 гадоў.
Паступова ў кожнага з’явіліся свае задачы: бацька купляў абсталяванне, Яўген займаўся матэрыяламі і спрабаваў шукаць пакупнікоў у інтэрнэце. Пісаў крамам і кампаніям, прапаноўваў вырабы. Разам яны рабілі бочкі і ездзілі на выставы. Як Яўген расказваў парталу «Про бизнес», спачатку заказаў амаль не было. Пакупнікоў паступова знаходзілі праз выставы і сацсеткі.
Вучыцца Яўген таксама пайшоў па блізкім кірунку: у Пінскім індустрыяльна-педагагічным каледжы атрымаў спецыяльнасць тэхніка-механіка дрэваапрацоўчага абсталявання. А на адпрацоўку вярнуўся ў школу бондарства, якую сам скончыў яшчэ падлеткам. Іншы варыянт – мэблевая фабрыка – яго не прывабліваў.
З бацькам яны дзялілі цэх прыкладна да таго часу, пакуль Яўгену не споўнілася 27 гадоў. Але з часам працаваць разам стала складаней, і ён задумаўся пра асобную справу. У 2022 годзе вырашыў канчаткова: застанецца ў бондарстве. За плячыма было каля 15 гадоў практыкі, ён ведаў, як рабіць бочкі і каму іх прапаноўваць.
Першую майстэрню ўладкаваў у хляве два на тры метры
Калі пачалі працаваць асобна, абсталяванне засталося ў бацькі. У Яўгена, паводле яго ўспамінаў, са свайго быў толькі шурупавёрт. Каб мець пастаянны даход, ён вярнуўся выкладаць у школу, а вольны час аддаваў майстэрні.
Працоўны дзень пачынаўся каля паловы на шостую раніцы: да заняткаў ён паспяваў папрацаваць з дрэвам, а ўвечары вяртаўся да заказаў. Часам затрымліваўся дапазна.
Пад майстэрню прыстасаваў хлеў памерам прыкладна два на тры метры. Наладзіў стары савецкі дрэваапрацоўчы станок, паступова дакупляў інструменты. Калі свайго абсталявання для нейкай аперацыі не хапала, ездзіў да знаёмых і працаваў у іх. Паводле яго падлікаў, на інструменты пайшло каля 1000–1500 долараў – без матэрыялаў.
Пазней Яўген перабраўся ў большы хлеў. Узімку памяшканне даводзілася грэць буржуйкай, у тым ліку ў дваццаціградусныя маразы. З часам з’явіўся ўласны цэх у вёсцы Ляхавічы Іванаўскага раёна, куды ён пераехаў з сям’ёй.
Выкладанне і заказы Яўген сумяшчаў доўга: агулам прапрацаваў у школе дзесяць гадоў. А потым звольніўся, каб займацца толькі сваёй майстэрняй.
Часам працуе па 15 гадзін
У суботу Яўген звычайна заканчвае дробныя справы. У адным з відэа паказвае: засталося пакрыць некалькі падставак і спакаваць скрыню для засолкі рыбы. Затым падрыхтаваць заказы да адпраўкі. Нешта пакупнікі забяруць самі. У панядзелак усё пачнецца нанова.
У майстэрні ён робіць бочкі для моцных напояў, кадкі для саленняў, скрыні для сала і апрацоўчыя дошкі. У алкаголі, прызнаецца, разбіраецца не асабліва добра, але пакупнікі хваляць напоі, якія вытрымліваюць у яго бочках.
Амаль усё Яўген робіць сам: ад закупкі драўніны да праверкі бочак на герметычнасць і адпраўкі заказаў. Іншаму чалавеку даверыў толькі Instagram.
Графік вольны: часам працуе па 10–15 гадзін, а на наступны дзень можа застацца дома. Задачы стараецца размяркоўваць: адзін дзень адводзіць на зборку, другі – на ўпакоўку. Але тэрмінаў выканання заказаў даводзіцца прытрымлівацца ў любым стане. Як ён расказваў журналістам ProBusiness, нават калі захварэў, абяцаную працу трэба скончыць.
Пра заробак: у найлепшыя месяцы застаецца да 3500 руб.
Яўген расказваў, што яго штомесячны прыбытак складаў ад 2000 да 3500 руб. Каля паловы выручкі ішло на драўніну, падаткі і расходныя матэрыялы.
Невялікая трохлітровая бочка з кранам, коркам і падстаўкай тады каштавала ад 250 руб., камплект на 200 літраў – 1000–1100 руб. Кошт купеляў майстар разлічваў асобна пад кожны заказ.
Даход моцна залежыць ад сезона. Улетку і ўвосень пакупнікі рыхтуюцца саліць агуркі і капусту, рабіць дамашняе віно. Перад Новым годам бяруць вырабы на падарункі. А са студзеня да канца вясны заказаў звычайна менш.
Прыкладна 80% зваротаў, паводле падлікаў Яўгена, прыходзіла праз Instagram. Там ён паказвае гатовыя вырабы, працэс працы і тлумачыць, як даглядаць за пакупкамі. На паслугі таргетолага ішло 450–600 руб. у месяц, яшчэ 300–450 руб. – на саму рэкламу. Астатнія пакупнікі прыходзілі па рэкамендацыях знаёмых.
А што ў планах?
У планах Яўгена – правесці ацяпленне ў майстэрні, палепшыць упакоўку і купіць стужачную пілараму. Яна дапамагла б спрасціць працу з дубам – асабліва цяжка распілоўваць сухую драўніну.
Яшчэ адна ідэя – гатаваць на продаж уласныя саленні. У кадках можна рабіць агуркі, капусту і памідоры. З алкаголем эксперыментаваць Яўген не збіраецца: сам не п’е, а дома з напояў спрабавалі рабіць квас.
Ёсць задума і для невялікіх дубовых скрынь – кубельцаў. Яўген з жонкай завялі свіней і з часам хацелі б прадаваць дамашняе сала ва ўласнай драўлянай упакоўцы. Пакуль гэта далёкі план, але так пакупнікі маглі б паспрабаваць і сам выраб, і тое, як у ім захоўваецца прадукт.
Перадрук матэрыялаў CityDog.io магчымы толькі з пісьмовага дазволу рэдакцыі. Падрабязнасці тут.